II संजय उवाच II श्वेताश्वोश्वोथ महाराज व्यधमत्तावकं बलम् I यथा वायु: समासाद्य तुलराशिं समंततः II १ II
સંજય બોલ્યો-હે મહારાજ,પછી શ્વેત ઘોડાઓવાળો અર્જુન,જેમ,વાયુ રૂના ઢગલાને ચોબાજુથી વિખેરું નાખે,તેમ,તમારા સૈન્યમાં આવીને તેનો નાશ કરવા લાગ્યો.એટલે ત્રિગર્તો,શિબીઓ,કૌરવો,સંશપ્તકો તથા નારાયણ યોદ્ધાઓનાં સૈન્યો તેની સામે ધસી આવ્યાં.સત્યસેન,ચંદ્રદેવ,મિત્રદેવ,શત્રુંજય,સૌશ્રુતિ,ચિત્રસેન,મિત્રવર્મા તથા ત્રિગર્તરાજ ને તેના ભાઈઓ ને પુત્રો અર્જુન સામે આવી સંખ્યાબંધ બાણોની વૃષ્ટિ કરવા લાગ્યા.આ રીતે અનેક યોદ્ધાઓ એકઠા થઈને અર્જુનને વીંધવા લાગ્યા ત્યારે અર્જુને પણ તે સર્વને સામે વીંધવા માંડ્યા.
II संजय उवाच II ध्रुष्ट्ध्युम्नं कृपो राजन वारयामास संयुगे I यथा द्रष्ट्वा वने सिंहं शरभो वारयेयुधि II १ II
સંજય બોલ્યો-હે રાજન,જેમ (આઠ પગવાળું) શરભ નામનું પ્રાણી,વનમાં કોઈ સિંહને અટકાવે તેમ,કૃપાચાર્યે,રણમાં આગળ વધતા ધૃષ્ટદ્યુમ્નને અટકાવ્યો હતો.તે જોઈને સર્વ યોદ્ધાઓ માંહેમાંહે વાતો કરવા લાગ્યા કે 'આજે આ કૃપાચાર્ય,દ્રોણાચાર્ય જેવું જ પરાક્રમ કરશે કે શું? આજે શું ધૃષ્ટદ્યુમ્ન કુશળ રહેશે?' ત્યારે કૃપાચાર્યે ક્રોધથી મોટો ફૂંફાડો માર્યો ને ધૃષ્ટદ્યુમ્નના સર્વ મર્મસ્થાનોમાં પ્રહાર કરીને તેને એવો મારવા માંડ્યો કે તે મોટા ગભરાટમાં પડી ગયો ને 'શું કરવું?' તે સમજી શક્યો નહિ.
