II संजय उवाच II मारिपारिधिरथे: श्रुत्वा वचो युद्धाभिनंदन: I शल्योब्रवीत्पुनः कर्ण निर्दर्शनमिदं वचः II १ II
સંજય બોલ્યો-હે ધૃતરાષ્ટ્રરાજ,યુદ્ધને અભિનંદન આપનાર કર્ણની એ વાણી સાંભળ્યા પછી રાજા શલ્ય દૃષ્ટાન્તરૂપ વચન બોલ્યો-'હું યજ્ઞયાગ કરનારા ને સંગ્રામમાં કદી પાછા નહિ હઠનારા મૂર્ધાભિષિક્ત રાજાઓના વંશમાં જન્મ્યો છું,તેમ જ હું પોતે પણ ધર્મપરાયણ છું,તું તો મદિરાપાન કરીને મદમત્ત થયેલા મનુષ્યના જેવો મને આજે દેખાય છે.તેથી હું તારો મિત્ર હોવાથી તારી પ્રમાદભરી ગાંડાઈનો યોગ્ય ઉપચાર કરવા આજે ઈચ્છું છું.હું તને એક કાગડાનું દૃષ્ટાંત કહું છું તે સાંભળ ને તે સાંભળ્યા પછી તારી ઇચ્છામાં આવે તેમ કરજે.
વળી,મદ્રદેશના દુરાચારી મનુષ્યો સાથવો તથા માછલાંઓનું ભક્ષણ કરનારા હોય છે,એટલું જ નહિ તેઓ ગાય સુદ્ધાંનું માંસ ખાય છે,ને મદિરાનું પણ કરી મદોન્મત્ત થઈને ઘરમાં ચીસો પાડ્યા કરે છે ને અન્યોન્ય બકવાદો કર્યા કરે છે.તે મનુષ્યો ગર્વિષ્ઠ હોય છે ને તેમનાં અશુભ કર્મો જગતમાં પ્રખ્યાત છે,માટે તેમની સાથે વેર બાંધવું નહિ,મિત્રતા કરવી નહિ કે કોઈ જાતનો સંબંધ રાખવો નહિ.તેમની સંગતિ કરીને મનુષ્ય પતિત થાય છે.વળી,આ લોકમાં જયારે કોઈને વીંછી કરડે છે અને અતિશય વેદના થાય છે ત્યારે વિદ્વાન વૈદ્યો ઝેર ઉતારવા આ પ્રમાણે મંત્ર ભણે છે.
