વળી,મદ્રદેશના દુરાચારી મનુષ્યો સાથવો તથા માછલાંઓનું ભક્ષણ કરનારા હોય છે,એટલું જ નહિ તેઓ ગાય સુદ્ધાંનું માંસ ખાય છે,ને મદિરાનું પણ કરી મદોન્મત્ત થઈને ઘરમાં ચીસો પાડ્યા કરે છે ને અન્યોન્ય બકવાદો કર્યા કરે છે.તે મનુષ્યો ગર્વિષ્ઠ હોય છે ને તેમનાં અશુભ કર્મો જગતમાં પ્રખ્યાત છે,માટે તેમની સાથે વેર બાંધવું નહિ,મિત્રતા કરવી નહિ કે કોઈ જાતનો સંબંધ રાખવો નહિ.તેમની સંગતિ કરીને મનુષ્ય પતિત થાય છે.વળી,આ લોકમાં જયારે કોઈને વીંછી કરડે છે અને અતિશય વેદના થાય છે ત્યારે વિદ્વાન વૈદ્યો ઝેર ઉતારવા આ પ્રમાણે મંત્ર ભણે છે.
II संजय उवाच II अधिक्षिप्तस्तु राधेयः शल्येनामिततेजसा I शल्यमाह सुसंकृद्वो वाक् शल्यमवधारयन II १ II
સંજય બોલ્યો-અમાપ તેજવાળા શલ્યરાજે જયારે કર્ણનું અપમાન કર્યું ત્યારે તેને અત્યંત ક્રોધ ચઢી ગયો.'વાણીરૂપ
શલ્યથી આ વીંધનારો છે માટે જ આનું નામ શલ્ય છે' એવો મનમાં નિશ્ચય કરીંને કર્ણ શલ્યને કહેવા લાગ્યો કે-
'હે શલ્ય,ગુણવાન પુરુષ જ ગુણવાનોના ગુણો જાણે છે.તું તો ગુણોથી હીન છે તેથી ગુણ-અવગુણ ને શી રીતે જાણે?અર્જુનનાં અસ્ત્રો,ક્રોધ,વીર્ય,ધનુષ્ય,બાણો ને તેના પરાક્રમને હું બરોબર જાણું છું.ને શ્રીકૃષ્ણના માહાત્મ્યને જેટલું હું જાણું છું તેટલું તું જાણતો નથી.મારા ને અર્જુનના વીર્યને જાણીને જ હું તે અર્જુનને યુદ્ધમાં બોલાવી રહ્યો છું.
