II संजय उवाच II द्रौणिर्युधिष्ठिरं द्रष्ट्वा शैनेयेनाभिरक्षितं I द्रौपदेयैस्तथा शूरैरम्यवर्तत धृष्टवत् II १ II
સંજય બોલ્યો-એ સમયે યુધિષ્ઠિરને સાત્યકિ અને દ્રૌપદીના પુત્રોના રક્ષણ તળે ઉભેલા જોઈને દ્રોણપુત્ર અશ્વત્થામા નિર્ભય થઈને તેમની સામે ચડી ગયો.ને તેણે પોતાના હાથની ચાલાકી દર્શાવીને દિવ્ય અસ્ત્રોથી મંત્રેલાં સંખ્યાબંધ બાણો મૂકીને યુધિષ્ઠિરને અને આકાશને ઢાંકી દીધું.તેના બાણો વડે આકાશ એટલું ઢંકાઈ ગયું હતું કે તેથી કંઈ પણ જાણવામાં આવતું નહોતું.સર્વ આકાશ જાણે સુવર્ણની લટકતી શેરોવાળો એક મોટો ચંદરવો બાંધી દીધો હોય તેમ સુવર્ણભૂષિત બાણજાળથી પથરાઈ ગયું હતું.ત્યાં કોઈ પ્રાણી પણ ઉડી શકતું નહોતું તે એક મોટું અચરજ હતું.અશ્વત્થામાની ઝડપ જોઈને સૈન્યોના સર્વ મહારથીઓ વિસ્મય પામી ગયા હતા.ને સૂર્યની જેમ દીપતા તેની સામે કોઈ જોઈ શકતા નહોતા.
II संजय उवाच II कृतवर्मा कृपो द्रौणिः सुत्पुत्रश्व मारिष I उलूकः सौबलश्चैव राजा च सह सोदरैः II १ II
સંજય બોલ્યો-હે રાજા,કૃતવર્મા,કૃપાચાર્ય,અશ્વત્થામા,કર્ણ,ઉલુક,શકુનિ તથા ભાઈઓ સાથે દુર્યોધન,અર્જુનના ભયથી વિહવળ થયેલી સેનાને મદદ કરવા વેગપૂર્વક દોડી ગયા અને એક મુહૂર્ત જેટલા કાળ સુધી તે સ્થળે અતિભયંકર યુદ્ધ ચાલુ થયું.એ રણમાં કૃપાચાર્યએ ઉપરાઉપરી બાણોની વૃષ્ટિ કરવા માંડી અને સૃન્જય યોદ્ધાઓને ઢાંકી દીધા.તે વખતે શિખંડી કૃપાચાર્ય સામે ધસી ગયો ને કૃપાચાર્ય સામે બાણોનો વરસાદ વરસાવી તેમને વીંધ્યા.ત્યારે તે બ્રાહ્મણે તત્કાળ શિખંડીને ઘોડા,સારથિ ને રથ વિનાનો કરી મુક્યો.એટલે શિખંડી રથમાંથી કૂદી તલવાર ને ઢાલ લઈને કૃપાચાર્ય સામે ધસ્યો.
